domestic crisis

Domestic Crisis

Στο πλαίσιο της κριτικής του καταναλωτισμού, των αμφισβητήσεων της συμβατικής εξουσίας και της επανεξέτασης της ιστορίας αναπτύσσεται μια έντονη σχολιαστική κριτική απέναντι στους μηχανισμούς που αναπαράγουν το φαινόμενο που η σύγχρονη υστεροκαπιταλιστική κοινότητα ονομάζει κρίση.
Το φαινόμενο της κρίσης διατυπωμένο μέσα από στρατηγικές απεύθυνσης συνδέεται με έννοιες που αφορούν την πειθαρχία, τον έλεγχο, την διατήρηση μιας κανονικότητας που εξασφαλίζει την τάξη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η  κρίση,  μετεωρίζεται μεταξύ αναπαράστασης, ως κατασκευασμένη συνθήκη και πραγματικότητας.
Το σπίτι (οίκος) ως επανεφεύρεση του ιδιαίτερου, ταυτίζεται κοινωνικά και ανθρωπολογικά με την έννοια της ασφάλειας και της προστασίας, ταυτόχρονα όμως αποτελεί μια κλειστή δομή στην οποία το όριο ανάμεσα στην επιλεκτική αυτονομία και τον εγκλεισμό δεν είναι πλέον ευδιάκριτο . Ο αποκλεισμός της κοινωνικής εμπειρίας, της συνδιαλλαγής, ως προϋπόθεση ανάπτυξης σκέψεων υψηλότερης πολυπλοκότητας, οδηγούν  στην εδραίωση τακτικών που εμφανίζουν την κρίση ως επερχόμενο κοινωνικοπολιτικό ρήγμα.

In the critical context developed around late capitalist conventions an intense critique is being articulated towards what has been identified as crisis propagation. The phenomenon is strongly linked to a rhetoric that promotes and preserves discipline, control and order. In this case, what we get is the representation of a crisis, which is part real and part manufactured.
Home through social and anthropological viewpoints stands for privacy and security. In the same time it is a closed structure, where no clear distinction can be made between voluntary isolation and confinement. Any external reality enters the Home filtered through perpetual mediation, even if television, the Press, the Internet, social networks etc give an impression of global and objective information. Whenever seclusion blocks social interaction, then crisis propagation mechanisms may easily succeed in introducing Crisis as an upcoming sociopolitical rupture.
Domestic Crisis focuses on "incidents" that comment on the circumstances of crisis production through a performative in-situ development in domestic conditions. A document-narrative of unfixed plot is suggested as an open-edit setting where everyone is invited to explore, discuss, understand and contribute. 

*The project Domestic Crisis was carried out while in residency in the Institut für Alles Mögliche in Berlin, Wedding. 

hosted project: Bitter Orange Sweet by Persefoni Myrtsou and Ino Varvariti

Collective Authorship is a performative post-narration based on the documentation of the coffee session process and Mayakovski's practice of giving improvised speeches in public places wearing a yellow shirt… 

many thanks for their contribution to Collective Authorship to: Barbara Marcel, Persefoni Myrtsou, Valentina Jager, Ilaria Biotti, Moritz Metzner, Jelena Fuzinato, Arto Ushan, Carolina Pinzon, Charalampos Kalyvas, Kristina Benke, Giorgos Leondaritis, Andreas Desalermos, Eva Giannakopoulou, Herlambang Bayu Aji, Rocio Ruiz, Jorge Agudo and Marousa Paravalou.